به گزارش نماد برتر؛ بیش از یک ماه از آغاز جنگ میان ایران و آمریکا می گذرد و یکی از اتفاقات عجیب در همان روزهای ابتدایی قطع کامل اینترنت در کشور بود یعنی یک گل به خودی!

بی شک برای آمریکا و اسراییل آسیب وارده به کسب و کارهای ایرانی یک نکته مثبت است اما برای طرف ایرانی این اتفاق اساسا یک فاجعه خواهد بود این مهم از دید مسوولان کشور دور مانده است و اتاق بازرگانی و مدیران نوابسته به این نهاد به دلیل پشتوانه مالی مناسبی که دارند نیز به این اتفاق کمترین توجه را دارمند.

در میان کسب و کارهای کوچک تمامی فعالان در داخل پلتفرم ایستاگرام و تلگرام برای همیشه یا حداقل برای سال های بسیار طولانی داشته های خود را از دست دادند و هزینه های انجام داده در بستر اینترنت عملا به سطل زباله ریخته شد.

البته هنوز هم افرادی هستند که ما نمی دانیم با چه منطق و قانونی به اینترنت جهانی دسترسی داشته و کسب و کارهای خود را ادامه می دهند (همان سیم کارت های ویژه) و البته باز هستند کسب و کارهای به ظاهر خصوصی و در باطن خصولتی مانند دیجیکالا که همانند دوران کرونا با تمام اتفاقات پیرامونش یکه تازی می کند و کسب و کارهای دیگر را زیر پای خود له میکند زیرا امکانات مالی و غیر مالی نامحدود در دسترس دارد اما سایر کسب و کارهای اینترنتی از این امکانات بی بهره هستند.خاموش کردن اینترت جهانی برای 80 درصد مردم ایران و دادن امکان ارتباط برای 20 درصد از خواص اگر نگوییم یک خود تحریمی مسخره است باید ادعا کنیم ظلمی است که نمی توان آن را نادیده گرفت.

چک های برگشتی (دروغ بانک ها در مورد برگشت نخوردن چک ها در دوران جنگ)، اقساط و سودهای بانکی و قسط خریدهای اعتباری که بر عکس جنگ 12 روزه به زور با با حالت تهاجم پیامکی از مردم گرفته می شود ( دیجی پی، بانک ملت، تکنو پی و...)، حقوق کارمند و کارگر و برنامه نویس و پشتیبان و تولید کننده محتوا و .... تنها بخشی از مشکلات این یک ماه است که البته به دلیل بی کفایتی دولت مسعود پزشکیان در تنظیم بازار ارز و مشکلات گرانی اجناس از آذرماه گریبان اصناف کوچک و اینتذنتی را فشرده و حال در این زمانه جنگ به خفگی رسانده است.

 وزرای ارتباطات، صنعت و بازرگانی در این روزها کجا تشریف دارند تا جوابگوی این همه مشکل باشند و البته از وزیر اقتصاد و رییس بانک مرکزی دیگر چیزی نمی گوییم که بود و نبودشان فرق چندانی ندارد.

امیدوارم در این بی اینترنتی 80 درصدی؛ این دلنگرانی را همان 20 درصد به گوش به خواب رفته های دولتی برسانند.

انشالله!

سید محمد علی رفیعی